Untuk membaca artikel penuh oleh Carla A. Wall, Kayla Smith, Frederick Shic, Bridgette Kelleher, Abigail Hogan, Elizabeth A. Will dan Jane E. Roberts, sila klik di sini.  

Kajian yang meneroka pinggir perhatian sosial dalam kalangan individu yang hidup dengan FXS sebahagian besarnya bergantung pada kaedah pengesanan mata. Banyak kajian telah menggunakan alat penilaian ini untuk memprofilkan perhatian sosial dalam kalangan kanak-kanak dengan FXS berbanding rakan sebaya neurotipikal mereka. Kajian-kajian ini juga telah mengaitkan perhatian sosial visual yang diukur melalui penjejakan mata dengan ukuran tingkah laku sosial yang boleh diperhatikan, termasuk ciri-ciri autisme, tingkah laku adaptif, naturalistik

perhatian sosial, dan kemahiran bermain. 

Penulis menunjukkan bahawa kaedah pengesanan mata tradisional mungkin hanya sebahagiannya membantu kita memahami perhatian sosial visual dalam subjek neurodiverse atas dua sebab. Pertama, kerana perhatian visual tidak secara konsisten mengindeks penglibatan kognitif. Kedua, penghindaran pandangan telah digunakan dalam individu neurodiverse sebagai strategi untuk mengurus beban kognitif. Oleh itu, pendekatan berbilang kaedah sangat diperlukan. 

Penulis mencadangkan bahawa menggabungkan pendekatan tradisional ini dengan kaedah yang melibatkan pemantauan aktiviti jantung mungkin jawapannya, kerana terdapat bukti jelas bahawa indeks jantung bagi pengawalaturan fisiologi menyumbang kepada kecekapan kognitif dan sosial. Perhatian berterusan yang ditakrifkan oleh kadar jantung (HRDSA) ialah ukuran fisiologi yang boleh dipercayai bagi perhatian berterusan, yang ditakrifkan oleh tempoh penurunan kadar jantung dan kebolehubahan kadar jantung yang berterusan. Tempoh perhatian berterusan dikaitkan dengan penglibatan kognitif. Apabila digandingkan dengan tingkah laku yang diperhatikan, HRDSA menggabungkan ukuran tingkah laku dan fisiologi untuk mengindeks penglibatan kognitif di samping perhatian visual, meningkatkan kesahan dalam menangkap keadaan perhatian visual yang berterusan. 

Secara keseluruhannya, kajian mendapati bahawa kanak-kanak dengan FXS tidak berbeza daripada kanak-kanak neurotipikal atau autistik dalam perhatian visual keseluruhan mereka terhadap adegan sosial. Penulis menyeru kajian masa depan untuk meneroka kemungkinan menggabungkan ukuran perhatian fisiologi dan tingkah laku, kerana amalan ini mungkin sangat penting bagi kanak-kanak neurodivergen dan kurang upaya intelektual yang mungkin tidak mendapat manfaat daripada atau dapat mengakses kaedah penilaian tradisional.